In memoriam


Sjakie

Sjakie

januari 2017
door Dia de Jonge

Sjakie had pancreatitis (alvleesklier ontsteking), lag aan het infuus, kreeg sondevoeding en de nodige medicijnen.
Hij kreeg buikpijn, hoge koorts, wilde niet meer eten en lag alleen maar te slapen. Hij is ondanks alle goede zorg van onze fantastische dierenarts toch ingeslapen.

Vaarwel manneke ik zal je missen maar nu geen pijn meer.

We hebben op onze site eerder bericht over Sjakie,
» lees het verhaal

Stitoe

10 april 2017
Stitoe3 door Dia de Jonge

Vaarwel Stitoe lieve lieve kanjer.
10 april 2017 heb ik je moeten laten inslapen ondanks de medicatie bleef je het benauwd hebben.
je was een van de eerste opvangkatten 6 jaar heb ik voor je mogen zorgen en je bent ruim 20 jaar geworden.
Stitoe3 Nooit meer je zacht mauwtje als je honger had of een knuffel wou en achter me aan drentelen....

Ik zal je missen.

We hebben op onze site eerder bericht over Stitoe, » lees het verhaal

Bozo

januari 2017
door Dia de Jonge Bozo

Vaarwel Bozo lieve vent, in augustus 2016 ben je in de opvang gekomen je had diabetes en was besmet met kattenaids. Bozo Ik heb je moeten laten gaan januari 2017. Je kreeg zoveel pijn in je bekje dat je niet meer at, en de plekjes op je lichaam werden steeds groter. En er kwam ook een nare ontstoken plek aan je teen bij. Het was genoeg de aids heeft gewonnen. Je bent rustig gegaan Tijdens het kopjes geven en knuffelen.

Guusje

23 augustus 2016
door Dia de Jonge

Guusje Vaarwel Guusje je werd de laatste tijd steeds magerder maar je levenslust bleef goed. Volop genieten en lekker op schoot met lekker eten, maar de laatste week werd dat minder en vandaag wilde je helemaal niet meer eten en ging je je verstoppen, het was klaar.

Met Guusje is alles (de opvang) begonnen, je baasje Paula was wanhopig op zoek naar een opvang voor jouw, je was incontinent geworden na je ongeluk. Guusje kwam bij mij wonen, de eerste van vele katten die ik heb kunnen helpen. Je kreeg in de loop van de jaren vele kwalen maar je was zo sterk en je ging vrolijk door.

Maar nu was het toch echt op, samen met Paula, je baasje, hebben we afscheid van je genomen, gehuild en gelachen om je leven. Je bent 16 jaar geworden en ik heb ruim 6 jaar voor je mogen zorgen,

Ik zal je erg missen lieve lieve Guusje.

We hebben op onze site eerder bericht over Guusje, » lees het verhaal van zijn baasje

Co

Co

22 augustus 2016
door Dia de Jonge

Co is in de opvang gekomen via dierenasiel tiel hij is besmet met het FIV virus. Helaas hebben wij Co in moeten laten slapen hij was pas een paar weken in de opvang het kwijlen werd steeds erger. Dit weekend wilde hij ook niet meer eten. De dierenarts zag enorme zweren op zijn tong en in zijn bek dat wordt nooit meer beter door zijn Aids besmetting dus hebben we besloten om hem in te laten slapen.

Vaarwel Co, geen pijn meer en je laatste weken heb je veel knuffels en aandacht gehad, dat geeft een beetje troost.

Ik had je nog zo'n goed leven gegund na alle ellende dat je hebt doorgemaakt maar helaas, het was je niet gegund.

Mickey

Mickey

25 oktober 2015
door Dia de Jonge

Vaarwel Mickey. Gisteravond heb ik afscheid van je genomen. Het ging niet meer: zoveel epileptische aanvallen, niet meer kunnen lopen, omvallen, het was goed zo.

Mickey Ik zal je missen. Je knuffels, je pootjes op mijn hand, zo van "haal me eens aan". Je was altijd zo aanwezig, vocaal en soms met de nageltjes, vooral als er eten kwam had je geen geduld.

Je kwam hier nog geen jaar geleden broodmager binnen en het kostte me heel veel moeite om je weer goed te krijgen. Dat is gelukt, je was weer goed op gewicht en had het goed naar je zin in de opvang.
En nu is het allemaal voorbij. Het spijt me zo dat ik je nu ook niet heb kunnen helpen. Je bent helaas maar 8 jaar oud geworden.

Rocky

29 augustus 2015
door Dia de Jonge

Vaarwel Rocky, grote stoere vent. Je kwam hier 2 jaar geleden toen het echt niet meer ging bij je baasje. Je had zoveel stress van de kinderen dat je er bijna aan onderdoor ging. Je suiker was helemaal ontregeld en je was erg mager. Ik heb je er weer boven op gekregen en toen werd je sterk en was je de baas...

Rocky

Maar de laatste 2 weken was je dat niet meer; je kreeg een longontsteking maar je krabbelde weer op. Toen bloedafbraak en dat werd te veel voor het lichaam. We hebben er alles aan gedaan om je er weer boven op te helpen maar het ging niet meer. Gistermiddag heb ik je laten gaan. Je kreeg het erg benauwd, het was klaar. Je baasje heeft je net opgehaald om je te begraven. Ik zal je missen grote reus.

We hebben op onze site eerder bericht over Rocky, » lees het verhaal van zijn baasje

Droopy
Droopy

27 augustus 2015
door Dia de Jonge

Droopy is overleden, hij is 17,5 jaar oud geworden.
Vaarwel Droopy, lastpak, deugniet. Soms op schoot en dan weer kon je wel eens een mep krijgen... Maar toch was je speciaal rooie.

Het was genoeg, de dierenarts constateerde vocht in de buik en een gezwel, foute boel dus. Ik heb het altijd gezegd: "je gaat alleen voor je laatste reis naar de dierenarts" (hij was niet te hanteren bij de dierenarts).

Zondag ving je nog de druppels van de regen uit de lucht en moest ik weer om je lachen en maandag was het opeens anders. Je ging steeds verder achteruit.

Je hebt nu rust, gelukkig was de ellende maar kort... Dag lieve Droopy, ik zal je streken missen. Gelukkig was je baasje ook bij je voor het afscheid en je bent rustig ingeslapen.
» eerder geschreven over Droopy op onze site


Vedder

Vedder

januari 2013
door Dia de Jonge

Op 23 januari hebben we helaas afscheid moeten nemen van Vedder. Hij is anderhalf jaar bij Mathilde, een van onze gastgezinnen, geweest.
Hij heeft een goed leven gehad en is bijna 17 jaar geworden. De laatste tijd werden de gezondheids problemen echter steeds groter, zijn nieren gaven het op, en het was genoeg geweest. Vaarwel Vedder, je zult gemist worden, vooral door je baasje Mathilde.
We hebben op onze site al eerder bericht over hem, » lees hier zijn levensverhaal

Stoffel

juli 2012
door Dia de Jonge

Stoffel is heel rustig ingeslapen bij de dierenarts, geen pijn meer en wel willen maar niet kunnen. Gelukkig was je lijdensweg maar kort. Op donderdag liep je nog buiten en lag heerlijk in de schaduw te slapen. En opeens was het op, het sluimerde waarschijnlijk al veel langer, daarom heb je waarschijnlijk ook de plekjes in je bek gekregen. Je weerstand nam af, de kanker nam het over ...

Stoffel

Een jaar mocht ik voor je zorgen, en oh wat een zorgen, vooral in het begin. Die suiker, we kregen het niet snel genoeg onder controle. Je had ketoacidose en je was bijna dood, maar dankzij het juiste ingrijpen van de dierenarts heb je het gered. En daarna hebben we dankzij alle tips van de forums voor suikerkatten je suiker onder controle gekregen.
Je leven werd goed, van 3 kg groeide je naar ruim 5 kg en wat hadden we hier een plezier! Lekker buiten, lekker eten ... Het was alleen een beetje kort, ik had je nog met liefde jaren willen verzorgen, maar het mocht helaas niet zo zijn.

Bibi

februari 2012
door Nette Diepeveen

Vanaf het moment dat Bibi drie maanden geleden bij mij in huis kwam was het mij duidelijk dat er iets niet klopte met haar. Ik mocht haar niet oppakken en aan haar kop komen was heel soms mogelijk. Wel kwam ze zelf kopjes geven en aandacht vragen. Bibi Het eten ging niet van harte, wat ik allemaal niet in huis heb gehaald om haar aan het eten te houden, dat wil je niet weten.
Vorige week ging het echt mis en omdat ik haar in m'n eentje niet in de mand kreeg heb ik een vriendin gevraagd me te helpen. Dinsdagavond mocht ik bij de dierenarts Kramer komen zodra ik haar in de mand had.
Haar gebit was helemaal ontstoken, en de nierstreek deed pijn bij betasting. Bloed afgenomen en ze is opgenomen. Hij zou de bloeduitslag afwachten en me dan de mogelijkheden vertellen.
Hij belde die avond nog en vertelde dat de waarden ernstig hoog waren en dat als ze die al omlaag kregen er alsnog een speciale narcose nodig was om haar gebit te renoveren, en vervolgens zou Bibi niet langer dan twee a drie jaar te leven hebben.

Dus in laten slapen was zijn advies. Ik heb dat wel nog even overlegd met Dia en die was het met ons eens.
Woensdagochtend om negen uur is ze ingeslapen nadat ik haar nog een poosje heb geknuffeld om afscheid te nemen en te vertellen wat er ging gebeuren..... En nu ligt ze op een heel mooi plekje in mijn tuin.
Heel verdrietig allemaal maar gelukkig is ze van al haar pijn en ellende verlost en dat was voor mij een hele opluchting.

 Valid XHTML 1.0 Transitional