In memoriam


Zeus

11 oktober is Zeus ingeslapen

Zeus In mei 2017 kwam Zeus in de opvang. Hij was 5 jaar en had diabetes, zijn baasjes konden niet meer voor hem zorgen i.v.m. druk werk en veel naar het buitenland reizen. Zeus was ook niet zo dol op het kindje dat gaf hem veel stress en plaste hij wel eens buiten de kattenbak. Maar helaas heeft hij het niet gered.

Zie hieronder de tekst van Dia:
Vaarwel Zeus 11 oktober heb ik je moeten laten inslapen we hebben de strijd verloren. Je was al weken niet in orde er was iets aan de hand wat maar wat... weinig eten, keel ontsteking antibiotica kuur en je knapte weer op om een week later weer niet lekker te zijn.
Wat was er aan de hand ? Toen werd je sloom en ging het helemaal niet meer, je bent opgenomen bij de dierenarts die heeft alles onderzocht en uit de echo bleek dat het waarschijnlijk foute boel was. De darmen waren verdikt en de lymfeklieren rond de darmen waren opgezet dit wijst meestal op een lymfoom. Maar er was ook een kans dat het een heftige ontsteking was in de darmen. Dus 2 soorten antibiotica mee en prednison. Het ging een poosje goed toen hield je weer op met eten en dat zie je vaak bij kanker, even een opleving en dan is het klaar. In overleg met de eigenaar heb ik hem in mijn armen laten inslapen. Ik heb maar even voor je mogen zorgen maar je was zo lief en je was net gewend aan al die andere vreemde katten. Maar gelukkig heb je nog even mogen genieten van lekker buiten zijn en knuffelen.

Ebbe

8 oktober is Ebbe ingeslapen

ebbe Kijk eens daar hebben we Ebbe een prachtige mooie zwarte poes met suikerziekte. Ebbe is een poes van 11 jaar met diabetes, in november 2016 in de opvang gekomen. Haar baasjes zijn niet in de gelegenheid om de suiker te behandelen het is een ongeveer een jaar goed gegaan met alleen dieetvoer. Maar nu ging het niet meer ze ging veel afvallen en de waardes gingen omhoog. Wat nu... via de dierenarts kwamen ze bij ons terecht. En nu ze is ingesteld gaat het erg goed. Ze had in het begin moeilijk met de andere poezen in de opvang maar ze is er nu aan gewend. Als ze te dichtbij komen moppert ze, maar ze heeft haar plekje in de groep gevonden. Ze is graag buiten in de ren en anders lekker slapen.

Zie hieronder de tekst van Dia:
Vaarwel lieve Ebbe ik heb je vrijdag 8 oktober moeten laten inslapen. Je was al een paar weken ziek eerst weinig eten en toen niet meer eten. Bloedonderzoek wees uit dat er ergens een ontsteking was dus antibiotica kuur gestart. Eerst knapte je wat op en je begon weer wat te eten.
Maar dat duurde niet lang, de dierenarts heeft een echo gemaakt en toen bleek dat je vocht in de borstholte en buik had. Dat is geen goed teken maar we gaven je nog een kans nog een antibiotica erbij en als laatste redmiddel prednison. Maar je werd passief en kreeg het benauwd dat was een teken dat we je moesten laten gaan. Je bent rustig onder veel kusjes en geknuffel ingeslapen. Je bent bijna een jaar in de opvang geweest en je had het goed naar je zin we hadden je nog met veel plezier langer willen ver\zorgen maar helaas.

Loesje

24 augustus 2017 is Loesje ingeslapen

Vaarwel lieve lieve Loesje de laatste maanden zat het niet mee je werd blind. Loesje Daarom was je niet meer gelukkig in de opvang bij de andere katten en verhuisde je naar de privé vertrekken. Daar was je al snel gewend en was je weer happy. Tot een paar dagen geleden je raakte steeds meer in de war en je had geen rust meer steeds lopen niet eten. Het was goed mis gisteren zijn we naar de dierenarts gegaan en heb je rust gekregen. Het is mooi geweest je bent 16 jaar geworden en je hebt een goed leven gehad. Helaas door je baasjes in de steek gelaten maar niet door ons.

Copper

Copper

18 juli 2017 is Copper ingeslapen

Vaarwel lieve Copper dinsdag heb ik je laten gaan, je wou niet meer eten en je was niet lekker. De nierwaardes waren nog verder gestegen het was tijd. ik zal je missen 4 jaar heb ik voor je mogen zorgen, nu ga je terug naar je geboorteland. Het urntje van Copper is op 15 oktober opgehaald door de eigenaar hij was even in Nederland . Coppers laatste reis gaat beginnen naar haar geboortegrond Zuid-Afrika. Vaarwel Copper. Door Dia de Jonge.

In september 2014 is Copper bij ons komen wonen, een echte Zuid-Afrikaanse. Het is een mooie en lieve lapjes poes die wel eerst erg moest wennen bij ons maar dat is helemaal goed gekomen. Ze krijgt nu dieetvoer voor de chronische diarree die ze heeft, de krampen zijn weg en de ontlasting is bijna weer normaal. » Lees het verhaal van de eigenaar over Copper

Sjakie

Sjakie

januari 2017
door Dia de Jonge

Sjakie had pancreatitis (alvleesklier ontsteking), lag aan het infuus, kreeg sondevoeding en de nodige medicijnen.
Hij kreeg buikpijn, hoge koorts, wilde niet meer eten en lag alleen maar te slapen. Hij is ondanks alle goede zorg van onze fantastische dierenarts toch ingeslapen.

Vaarwel manneke ik zal je missen maar nu geen pijn meer.

We hebben op onze site eerder bericht over Sjakie,
» lees het verhaal

Stitoe

10 april 2017
Stitoe3 door Dia de Jonge

Vaarwel Stitoe lieve lieve kanjer.
10 april 2017 heb ik je moeten laten inslapen ondanks de medicatie bleef je het benauwd hebben.
je was een van de eerste opvangkatten 6 jaar heb ik voor je mogen zorgen en je bent ruim 20 jaar geworden.
Stitoe3 Nooit meer je zacht mauwtje als je honger had of een knuffel wou en achter me aan drentelen....

Ik zal je missen.

We hebben op onze site eerder bericht over Stitoe, » lees het verhaal

Bozo

januari 2017
door Dia de Jonge Bozo

Vaarwel Bozo lieve vent, in augustus 2016 ben je in de opvang gekomen je had diabetes en was besmet met kattenaids. Bozo Ik heb je moeten laten gaan januari 2017. Je kreeg zoveel pijn in je bekje dat je niet meer at, en de plekjes op je lichaam werden steeds groter. En er kwam ook een nare ontstoken plek aan je teen bij. Het was genoeg de aids heeft gewonnen. Je bent rustig gegaan Tijdens het kopjes geven en knuffelen.

Guusje

23 augustus 2016
door Dia de Jonge

Guusje Vaarwel Guusje je werd de laatste tijd steeds magerder maar je levenslust bleef goed. Volop genieten en lekker op schoot met lekker eten, maar de laatste week werd dat minder en vandaag wilde je helemaal niet meer eten en ging je je verstoppen, het was klaar.

Met Guusje is alles (de opvang) begonnen, je baasje Paula was wanhopig op zoek naar een opvang voor jouw, je was incontinent geworden na je ongeluk. Guusje kwam bij mij wonen, de eerste van vele katten die ik heb kunnen helpen. Je kreeg in de loop van de jaren vele kwalen maar je was zo sterk en je ging vrolijk door.

Maar nu was het toch echt op, samen met Paula, je baasje, hebben we afscheid van je genomen, gehuild en gelachen om je leven. Je bent 16 jaar geworden en ik heb ruim 6 jaar voor je mogen zorgen,

Ik zal je erg missen lieve lieve Guusje.

We hebben op onze site eerder bericht over Guusje, » lees het verhaal van zijn baasje

Co

Co

22 augustus 2016
door Dia de Jonge

Co is in de opvang gekomen via dierenasiel tiel hij is besmet met het FIV virus. Helaas hebben wij Co in moeten laten slapen hij was pas een paar weken in de opvang het kwijlen werd steeds erger. Dit weekend wilde hij ook niet meer eten. De dierenarts zag enorme zweren op zijn tong en in zijn bek dat wordt nooit meer beter door zijn Aids besmetting dus hebben we besloten om hem in te laten slapen.

Vaarwel Co, geen pijn meer en je laatste weken heb je veel knuffels en aandacht gehad, dat geeft een beetje troost.

Ik had je nog zo'n goed leven gegund na alle ellende dat je hebt doorgemaakt maar helaas, het was je niet gegund.

Mickey

Mickey

25 oktober 2015
door Dia de Jonge

Vaarwel Mickey. Gisteravond heb ik afscheid van je genomen. Het ging niet meer: zoveel epileptische aanvallen, niet meer kunnen lopen, omvallen, het was goed zo.

Mickey Ik zal je missen. Je knuffels, je pootjes op mijn hand, zo van "haal me eens aan". Je was altijd zo aanwezig, vocaal en soms met de nageltjes, vooral als er eten kwam had je geen geduld.

Je kwam hier nog geen jaar geleden broodmager binnen en het kostte me heel veel moeite om je weer goed te krijgen. Dat is gelukt, je was weer goed op gewicht en had het goed naar je zin in de opvang.
En nu is het allemaal voorbij. Het spijt me zo dat ik je nu ook niet heb kunnen helpen. Je bent helaas maar 8 jaar oud geworden.

Rocky

29 augustus 2015
door Dia de Jonge

Vaarwel Rocky, grote stoere vent. Je kwam hier 2 jaar geleden toen het echt niet meer ging bij je baasje. Je had zoveel stress van de kinderen dat je er bijna aan onderdoor ging. Je suiker was helemaal ontregeld en je was erg mager. Ik heb je er weer boven op gekregen en toen werd je sterk en was je de baas...

Rocky

Maar de laatste 2 weken was je dat niet meer; je kreeg een longontsteking maar je krabbelde weer op. Toen bloedafbraak en dat werd te veel voor het lichaam. We hebben er alles aan gedaan om je er weer boven op te helpen maar het ging niet meer. Gistermiddag heb ik je laten gaan. Je kreeg het erg benauwd, het was klaar. Je baasje heeft je net opgehaald om je te begraven. Ik zal je missen grote reus.

We hebben op onze site eerder bericht over Rocky, » lees het verhaal van zijn baasje

Droopy
Droopy

27 augustus 2015
door Dia de Jonge

Droopy is overleden, hij is 17,5 jaar oud geworden.
Vaarwel Droopy, lastpak, deugniet. Soms op schoot en dan weer kon je wel eens een mep krijgen... Maar toch was je speciaal rooie.

Het was genoeg, de dierenarts constateerde vocht in de buik en een gezwel, foute boel dus. Ik heb het altijd gezegd: "je gaat alleen voor je laatste reis naar de dierenarts" (hij was niet te hanteren bij de dierenarts).

Zondag ving je nog de druppels van de regen uit de lucht en moest ik weer om je lachen en maandag was het opeens anders. Je ging steeds verder achteruit.

Je hebt nu rust, gelukkig was de ellende maar kort... Dag lieve Droopy, ik zal je streken missen. Gelukkig was je baasje ook bij je voor het afscheid en je bent rustig ingeslapen.
» eerder geschreven over Droopy op onze site


Vedder

Vedder

januari 2013
door Dia de Jonge

Op 23 januari hebben we helaas afscheid moeten nemen van Vedder. Hij is anderhalf jaar bij Mathilde, een van onze gastgezinnen, geweest.
Hij heeft een goed leven gehad en is bijna 17 jaar geworden. De laatste tijd werden de gezondheids problemen echter steeds groter, zijn nieren gaven het op, en het was genoeg geweest. Vaarwel Vedder, je zult gemist worden, vooral door je baasje Mathilde.
We hebben op onze site al eerder bericht over hem, » lees hier zijn levensverhaal

Stoffel

juli 2012
door Dia de Jonge

Stoffel is heel rustig ingeslapen bij de dierenarts, geen pijn meer en wel willen maar niet kunnen. Gelukkig was je lijdensweg maar kort. Op donderdag liep je nog buiten en lag heerlijk in de schaduw te slapen. En opeens was het op, het sluimerde waarschijnlijk al veel langer, daarom heb je waarschijnlijk ook de plekjes in je bek gekregen. Je weerstand nam af, de kanker nam het over ...

Stoffel

Een jaar mocht ik voor je zorgen, en oh wat een zorgen, vooral in het begin. Die suiker, we kregen het niet snel genoeg onder controle. Je had ketoacidose en je was bijna dood, maar dankzij het juiste ingrijpen van de dierenarts heb je het gered. En daarna hebben we dankzij alle tips van de forums voor suikerkatten je suiker onder controle gekregen.
Je leven werd goed, van 3 kg groeide je naar ruim 5 kg en wat hadden we hier een plezier! Lekker buiten, lekker eten ... Het was alleen een beetje kort, ik had je nog met liefde jaren willen verzorgen, maar het mocht helaas niet zo zijn.

Bibi

februari 2012
door Nette Diepeveen

Vanaf het moment dat Bibi drie maanden geleden bij mij in huis kwam was het mij duidelijk dat er iets niet klopte met haar. Ik mocht haar niet oppakken en aan haar kop komen was heel soms mogelijk. Wel kwam ze zelf kopjes geven en aandacht vragen. Bibi Het eten ging niet van harte, wat ik allemaal niet in huis heb gehaald om haar aan het eten te houden, dat wil je niet weten.
Vorige week ging het echt mis en omdat ik haar in m'n eentje niet in de mand kreeg heb ik een vriendin gevraagd me te helpen. Dinsdagavond mocht ik bij de dierenarts Kramer komen zodra ik haar in de mand had.
Haar gebit was helemaal ontstoken, en de nierstreek deed pijn bij betasting. Bloed afgenomen en ze is opgenomen. Hij zou de bloeduitslag afwachten en me dan de mogelijkheden vertellen.
Hij belde die avond nog en vertelde dat de waarden ernstig hoog waren en dat als ze die al omlaag kregen er alsnog een speciale narcose nodig was om haar gebit te renoveren, en vervolgens zou Bibi niet langer dan twee a drie jaar te leven hebben.

Dus in laten slapen was zijn advies. Ik heb dat wel nog even overlegd met Dia en die was het met ons eens.
Woensdagochtend om negen uur is ze ingeslapen nadat ik haar nog een poosje heb geknuffeld om afscheid te nemen en te vertellen wat er ging gebeuren..... En nu ligt ze op een heel mooi plekje in mijn tuin.
Heel verdrietig allemaal maar gelukkig is ze van al haar pijn en ellende verlost en dat was voor mij een hele opluchting.

 Valid XHTML 1.0 Transitional